سمر : بصى يا ستى انتى تروحى قدامه وتخليه ينطق كلمة فيها راء وسين وهتلاقى وشه احمر وكل اللى معاكى فى الدرس ضحكوا عليه
انا : هى دى اللى هتقضى عليه وبعدين ده حرام انا بتريق على عيب خلقى عنده
سمر : واية يعنى مش هو اللى ضايقك
انا : انتى تافهمة يا بت كنت فكراكى هتفيدينى
انا همشى وبليز يا سمر فكرة فى القلته ليكى
سمر: وانتى افتكرى دايما انى مش اشتكيت ليكى
انا مشيت وروحت وعادى بقى
يومين زى اى يومين عدوا عليا
واليوم التالت "خطوبة معتز"
طبعا مش هقولكم على الكهربا اللى فى البيت كله
كل البشر بتجرى فى بيتنا وعند خالتى العزيزة
وانا فى الروقان عند الكوافير من الصبح
وهاتك يا رغى مع العروسة
الاء : على فكرة انا ابن خالتى فى سنك
انا : والله العظيم كويس اوى وهو عامل اية فى الاعدادية والنيلة
الاء : مش عارفة لانه مش بيتكلم كتير
انا : مش عارفة ابن خالتك عامل اية !
الاء: فعلا مش بيتكلم غير عند الضرورة كتوم اوى
نفسى فى اى صديق يحركه وينحرره شوية كدة
انا : يا باخته عايش فى الروقان ده تلاقيه
الاء : الله اعلم
"قد اية نفسى ابقى كدة بجد فى الروقان والهدوء ده يا بخته"
طلعنا بقى بعد ساعات من الحرارة فى شعرى
واخيرا وصلنا القاعة
همسة وهدير : اية ده هو الفرح ده فيه عرستين ولا اية
انا : لا مش فرح جماعى
همسة : امال العروسة اللى بتتكلم معانا دى تبقى مين
انا : "قمة فى الغباء .. فنانة" انتم كلمتم الاء
هدير : "لهمسة" يلا يا بنتى نسلم على الناس ونمشى . انتى حمارة يا بت "ليا" احنا نقصدك انتى
انا : اّه .. متكسفونيش يا بنات بقى
هدير : ماشى يا اختى
وشوية رغى وكلام كدة واذا فجأة
الواد الغامض ابو كاب "عبد الله": هاجر الاء عوزاكى
انا : "لفيت ولاقيته وزهلت الحقيقة" انت بتكلمنى انا
عبد الله : هو مش انتى هاجر
انا : " بردوة مزهولة كدة ومزبهلة " هو انت بتتكلم !
"الواد جاب الوان الحقيقة"
عبد الله : لا انا بضحك عليكى
انا : حاضر هروح اشوفها
عبد الله : طيب يلا
"مشيت وهو معايا"
الاء : هاجر ده عبد الله ابن خالتى اللى قولت لك عليه
وغمزت ليا الاء وفى السر قالت : نحررية
انا : "باعلى صوت" نعم
الاء : يا فضيحة اتكلمى معاه ده مسالم
انا : يعنى اروح اقوله تعالى نتكلم
الاء : لا انا هقوله يجيلك بس اتكلمى كونوا اصحاب مش اكتر .. حركية يا هاجر
"والنعمة الاء بتستهبل .. بس مش اكدب عليكم انا مبسوطة"
"تحبوا انى اقول الحق .. من اول يوم شفته وانا عاوزة اعرفه واخيرا جت الفرصة ولازم استغلها"
رحت بسرعة عند البنات ووقفت خمسة وجه عبد الله :)
"يا فرحة قلبى ويا على ابتسامتى اللى من ودنى اليمين للشمال"
عبد الله : سمر عاوزك تلت دقايق
"وشه كان فى الارض الولد ده غريب"
هاجر : اوى اوى
مشى هو خطوتين قدامى
ووصلنا للركن البعيد الهادى
عبد الله : هاجر الصراحة انا مش بحب اتكلم كتير والاء طالبه منى انى مش اسيبك لوحدك وعوزانى انحررك واحركك شوية
"يا الاء يا سوسه .. يا بنت عمو ابو الاء "
عبد الله : بصى انا مش عارف ولكن انا لازم اسمع الكلام معلش سامحينى
انا : لا عادى يا عبد الله انا فاضية
عبد الله : طيب تمام
ربع ساعة صمت
"وانا مش اقولكم مش بيعدى دقيقة الا وارغى فيها ولو مش لقيت حد اكلمه ممكن اكلم نفسى عادى"
"وعبد الله مش بيتكلم اصلا بس كان كل شوية يبص ليا ويبتسم "
المهم لسة هتكلم لقيت
عبد الله : هو اية موضوع خالد
انا : يااااااااااااااااااّه على خالد انا الموضوع ده بحكيه عشروميت مرة فى اليوم
عبد الله : انا اسف مليش اتدخل
"يا ربى على الاّدب"
انا : والله ما اقصد بس مستغربة ازاى فى حد فى الكون مش عارف الموضوع
عبد الله : يعنى انا مش كثير الكلام وده مش مخلى عندى اصحاب اعرف منهم
انا : بص يا سيدى ....... وبدأت احكى الموضوع
عبد الله : بس هو ذكى اوى .. ومشكلته انه مش محدد اولوياته
انا : ممكن
عبد الله : هو انتى بتعملى اية فى اوقات فراغك
انا : ولا حاجة نت طول اليوم
عبد الله : منتديات ولا مواقع اسلامية ولا اخبار ولا اية
انا : اية يا عم حيلك فيس بوك واميل وتويتر والسلام عليكم
عبد الله : وعليكم السلام .. بس كدة مفيش فايدة من النت مادمتى مش شغالة عليه صح
انا : يا عم
عبد الله : طيب القراءة والاطلاع
انا : اية ؟؟ عربى ده يا مُرسِى ؟؟
"واذ بأجمل ضحكة فى العالم "
عبد الله : انتى غريبة اوى
انا : لية انتى اللى غريب فى حد بيقرأ فى الزمن ده
عبد الله : اى حد لازم يقرأ انا عوزين نكبر بقى عاوزين نتطور
اقولك يا هاجر جربى تيجى المكتبة
انا : امتى هو فيه وقت
عبد الله : انا بروح كل يوم فى الاجازة .. عاوز اشوفك هناك
دى القراءة حلوة
انا : خلاص هدرس الموضوع كدة
عبد الله : ماشى يا عم المحامى
" انا هاتك يا ضحك .. ضحكت بجد "
عبد الله : "ابتسم" على الرغم انى مش متعود على كدة ولا بكلم حد ولا اى حاجة وكمان عارف انك ممكن تفهمى غلط
ولكن انتى بتعرفى تتضحكى
انا : "يادى الغباء فى الارض" ده كويس؟
"ولتانى مرة اجمل ضحكة فى العالم"
عبد الله : اّه كويس اوى
هاجر "نداء"
انا : نعم
عبد الله : اصدقاء ؟
انا : اكيد "يا لهوى على السعادة لما بجد بتكون محتاجلها وتيجى لك"
عبد الله : بجد ؟
انا : والله
"وابتسم اوى"
عبد الله : الحمد لله يا رب ليا صديق قبل ما اموت
انا : بعد الشر اية يا ابنى ده
عبد الله : هاجر انتى اول حد اتكلم معاه .. نفسى اشوك مرة تانية
انا : هنروح فيه ما احنا مع بعض اهوه
هدير وهمسة : هاجر هاجر : نداء
" مش وقتهم خالص "
انا : ايوة يا بنات
هدير : ايوة يا سيدى من لقا احبابه
انا : بس يا به لاقتلك وانتى واقفة
همسة : هعرف التفاصيل
انا : بعينك
هدير : ايه يا هاجر اية ؟
انا : ممكن اعرف بتنادوا لية؟
هيدر وهمسة : هنروح
انا : طيب يلا مع السلامة
هدير وهمسة : ماشى يا جوج باى
وانا رجعت لمكانى تانى
انا : معلش
عبد الله : ده انا اللى معلش شيلتك من اصحابك
انا : طيب ما انت من اصحابى يعنى مش رحنا بعيد
عبد الله : "ابتسم" انا اسف
انا : انا بكره اسف دى
عبد الله : انا بجد مكنتش اعرف انا اسف .. بوه .. مش قصدى معلش
انا : "طبعا مش قدرة اقولكم كنت وقعت على الارض من كتر الضحك" ولا يهمك فداك الف اسف يا كبير بس اهدى
عبد الله : بحب كلامك .. مريح
انا : "وانا مديالك مرتبة" ميرسى
عبد الله : انتى عارفة انى اول مرة اتكلم كدة .. انا عارف شكلى رغاى اوى وزمانك زهقتى
انا : " يا لهوى كل الفرحة اللى فيا دى ويقولى زهقتى " لا والله ابدا انا مبسوطة اوى
عبد الله : عاملة اية فى المنهج
انا :..............
كلام ورغى كتير اوى اوى ملوش اى لازمة مش دخل فى مضمون الحكاية
وبعد ما الحفلة خلصت وخلاص همشى
عبد الله : انا مبسوط اوى.. وعاوزاتقل عليكى بطلبين
انا : انت تأمر "يا لهوى انا فرحانة"
عبد الله : لو خالد او اى حد من اى حته ضايقك احنا اصحاب وتقوليلى
انا : بودى جارد يعنى .. ماشى يا سيدى طلباتك اوامر
عبد الله : التانى انى اشوفك فى المكتبة وتقرائى
انا : على الرغم انه صعب اوى بس حاضر يا عبد الله
__________________________
مش كفاية كدة بقى ولا انتم طماعين
جهاد :))
"مش اكدب عليكم انا مبسوطة اوى بالحلقة دى"
